Recensies

  • Generaties

    Gilles Boeuf
    Generaties

    Een ander van oriëntatie

    In de bundel Generaties van Gilles Boeuf probeert de verteller zich na een grote transformatie (opnieuw) tot het grotere geheel te verhouden. Wat is zijn plek in de stamboom, geschiedenis, tijd?

    ‘(...) met stomheid geslagen kom ik aan de grens van het mysterie van het gelijk geblevene (...) het gelijk geblevene omhult het me// en het mysterie ontvouwt zich// in de zachte lichten van de verkoeverkamer// met in mij opgestaan – een ander van oriëntatie – zie ik de variabele verstuivende aanwezigheid,’ dicht Boeuf in ‘Clinique du Parc’.

    De ‘ik’ heeft waarschijnlijk een operatie ondergaan, want hij is op de ‘verkoeverkamer’, waar hij tot zijn verbazing ontdekt dat er ook iets onveranderd is, terwijl hij ‘een ander van oriëntatie’ is geworden. In een ander gedicht wordt in de mist ‘een variabele vorm’ waargenomen. Wellicht heeft de verteller een geslachtverandering ondergaan – dat wordt niet expliciet gemaakt, wat de gelaagdheid van de bundel versterkt.

    In het tweede deel ‘We stappen in’, is de verteller onderweg of misschien ook op de vlucht. Het taalgebruik is jachtig door de aaneenrijging van gebeurtenissen in lange zinnen, de staccato zinnetjes en de herhalingen zoals in het gedicht ‘self-service’: ‘we staan bij de benzinepomp, mijn biologische vader tankt, ik kauw en kijk de snelweg af// ik steel nog steeds, ik wil nog meer/ik eet maar raak – we stappen in (...) hij scheurt hard door,/ hard door – alles is uiteen/ en bij de gratie/ van verschil/ het universum draait de afslag op/ en biologisch op de achterbank/ klap ik:’

    Door niet over een vader te spreken, maar over een ‘biologische vader’ ontstaat er een afstand tussen de verteller en zijn vader. Die afstand wordt vergroot door het opvoeren van de snelheid, waardoor ‘alles uiteen is’. De ‘ik’ bevindt zich ‘biologisch’ op de achterbank. Staat de achterbank symbool voor wat hij uit het verleden meevoert? Klapt hij ineen? Applaudisseert zijn biologische (oude?) ik? Wat volgt er na de dubbele punt? Een leegte? Of mogen we doorlezen? Het volgende gedicht is namelijk getiteld ‘Naar binnen’.

    Boeuf besluit de bundel met: ‘door mijn voeten dringt/ soms alles/waar ik ben en niet ben,/ inge- lijfd.’ ‘Generaties’ is een fascinerende en geslaagde poging om het mysterie zowel te ontrafelen als te koesteren.

    UitgevernY
    Jaartal2020
    RecensentDieuwertje Mertens
    Editie2020-2