Recensies

  • ik ben al 11 jaar geen 16 meer

    Roos Rebergen
    ik ben al 11 jaar geen 16 meer

    Achtergebleven liedjes

    In april verscheen de debuutbundel van Roos Rebergen, na drie succesvolle muziekalbums onder de naam Roosbeef. Geen onlogische keuze – Rebergens liedteksten hebben een bepaalde oorspronkelijkheid, zoeken naar een alledaagse verwoording van niet-alledaagse gevoelens en andersom, en daarmee vallen ze op. Een van mijn favoriete refreinen: ‘Ze zegt, ik kom uit de randstad/ O, wat moet je dan met hem/ Heb je een ov of zo’. In deze drie korte, enigszins plompe zinnen schuilen verschillende verhalen: van jaloezie, van verliefdheid en liefdesverdriet, van isolement, van eigenwaarde. Rebergens liedteksten hebben een zekere poëtische kwaliteit, zoveel is duidelijk.

    Maar blijft het ook op papier overeind? De bundel ik ben al 11 jaar geen 16 meer lijkt in eerste instantie een verzameling gedichten over volwassen worden, het zich vestigen in een volwassen wereld, waarin volwassen keuzes moeten worden gemaakt:

     

    ik ben al 11 jaar geen 16 meer
    ik heb een hond op leeftijd
    een verlopen paspoort

     

    Rebergens taal lijkt zich daar niet aan te willen conformeren – de teksten bevatten geen interpunctie en geen kapitalen, zijn springerig en fragmentarisch: ‘net als paarden het blijven beesten’, of: ‘net als palmbomen/ dat is voor mij geen boom dat ken ik niet van uit mijn jeugd/ gefrituurd lijken ze net als trancemuziek’.

    De oorspronkelijke beelden die we kennen uit Rebergens muziek zijn schaarser, onherkenbaarder. De gedichten eindigen vaak met een teleurstellende anticlimax. Een flauwe grap, een bevestiging van het cliché. Soms is daar weer de onalledaagse formulering (‘ik knikte in gebrekkig engels terug’), maar nergens tillen de interessante beelden het geheel naar een hoger niveau, gebeurt er iets wat aan een haakje blijft hangen.

    Het resultaat is een verzameling teksten die niet het begin vormen van een carrière als dichter, maar een bundeling lijken te zijn van achtergebleven flarden, observaties en gedachten die niet in een liedje pasten.

    UitgeverNijgh & Van Ditmar
    Jaartal2016
    RecensentKim van Kaam
    Editie2016-2