Recensies

  • Begrafenis van de mannen

    Anneke Claus
    Begrafenis van de mannen

    Poëzie waar je om vraagt

    Anneke Claus’ gedichten kunnen in het
zeer overtuigende Begrafenis van de mannen
 worden opgevat als afsluitingen van relaties
of gebeurtenissen, waar Claus vanuit de ik-persoon naar kijkt in heldere, afgemeten zinnen, die vaak zeer grappig en treffend verwoord zijn. Niet weinig speelt seks of seksualiteit een rol, zelden echter zijn de gedichten uitgesproken erotisch. Seksuele handelingen, zowel genoten als tegen de zin in, lijken vooral een manier van verhouden te zijn. Als er al meer nadruk op komt te liggen, zou je wellicht kunnen zeggen dat het ter typering dient van zo’n verhouding.

    Het maakt echter bepaald geen saaie poë
zie. Door de knappe karakteriseringen en
dito juxtapositie van zinnen, betrapte ik mij regelmatig op het onderdrukken van een plotseling opwellende lach. Onder iets dat
in eerste instantie erg grappig lijkt, zit bij
 Claus namelijk vaak iets ernstigers of een dubbelheid die tot denken aanzet.

    Neem het gedicht ‘Jij houdt van opmaten hè’: ‘Ik had kennis aan een regisseur, hij was van de romantische school’, opent Claus. ‘Van de Duitse, dacht hij, hemelhoog juichend – en dat andere wat hij/ telkens vergat’. Dan, in de tweede strofe:

     

    De regisseur ontmaagde mij. Wij waren dronken en ik vroeg erom.
    Ik had nog nooit iemand hoeven vragen om mij te ontmaagden. De
    aanhangers van het Franse nihilisme die ik gewend was deden zulke
    dingen als vanzelfsprekend, je kwam er niet eens aan te pas.

     

    Het lijkt zo’n eenduidig verhaal, maar wat bedoelt Claus precies met ‘ik vroeg erom’? En hééft de regisseur haar wel ontmaagd als je de erop volgende regels leest? Het blijft ontastbaar, wat aansluit op het prachtige, J.H. Leopold-waardige einde:

     

    Op zomaar een ochtend werden we wreed gescheiden door een
    keukentafel. Verblindend zonlicht kroop door een natuuringang. Ik
    schonk hem koffie die hij haastig uitdronk en zag hoe hij langzaam
    doorschijnend werd.
    UitgeverLebowski
    Jaartal2016
    RecensentMerijn Schipper
    Editie2016-3