Poëzie Live

Groningen, 13 juli 2024

Na een aantal jaar gebivakkeerd te hebben in de Hortus in Haren keerden de dichters dit jaar terug in de Prinsentuin in het centrum van Groningen. Op het hoofdpodium verzorgde Poëzietijdschrift Awater op een regenachtige zaterdagmiddag op uitnodiging van Noordwoord een editie van Awater Live, met Kira Wuck en Tonnus Oosterhoff als gasten en hoofdredacteur Myrte Leffring als moderator/gespreksleider.

Tekst en foto's Liliane Waanders



Kira Wuck

Kira Wuck debuteerde als dichter in 2012 met de bundel Finse meisjes, gevolgd door de bundels De zee heeft honger (2017) en Koeiendagen (2024), maar heeft ook een verhalenbundel en een roman op haar naam staan.

Een van de thema’s in Koeiendagen is rouw. Kira Wuck verloor op jonge leeftijd haar beide ouders, en recent haar grootmoeder. In de periode na haar dood bezocht Kira Wuck één keer een psychiater, die nadat ze hoorde dat Wuck Finse wortels heeft over kabouters begon. Kira Wuck: ‘Ik ben na die ene keer niet meer teruggegaan, maar besloot een dichtbundel te schrijven.’ Myrte Leffring: ‘Heeft het schrijven van Koeiendagen je veranderd als schrijver? Kira Wuck: ‘Wat ik zelf belangrijk vind als schrijver/dichter is dat elke bundel anders is van toon. Het mag wel herkenbaar zijn, maar ik vind het wel fijn om nieuwe thema’s te onderzoeken en nieuwe dingen te proberen. Deze bundel is een combinatie van de luchtigheid en alledaagsheid, de lichtvoetigheid misschien, van Finse meisjes en het donkere van De zee heeft honger.’


Voor het zomernummer van het tijdschrift werd Kira Wuck geïnterviewd door Dorien Dijkhuis. Een van de uitspraken die Myrte Leffring in dat gesprek fascineerde: ‘Het lichaam heeft een ander geheugen dan het hoofd’. Kira Wuck: ‘Soms weet ik als ik ergens voor het eerst kom de weg terug naar mijn hotel niet meer. Door mijn geheugen “uit te zetten”, en te vertrouwen op het on(der)bewuste, kom ik er dan meestal wel. Dan heb ik genoeg aan een stoeptegel, aan iets dat me onderweg is opgevallen.’ Myrte Leffring: ‘Dat past bij wat je zegt in het interview met Dorien Dijkhuis, daarin merk je op dat je heel visueel ingesteld bent. Dat je gedichten beginnen vanuit een beeld.’



Hoewel Kira Wuck na het verschijnen van Koeiendagen al wel een gedicht schreef, werkt ze nu aan een roman. Pas over een jaar of vijf denkt ze met een nieuwe dichtbundel te komen. Dat duurt niet alleen Awater-hoofdredacteur Myrte Leffring te lang. Ook het aanwezige publiek laat weten liever eerder weer een bundel te kunnen lezen.

Tonnus Oosterhoff

Voorlezen wilde Tonnus Oosterhoff wel, maar niet uit de Clubkeuzebundel Mond vol dobbelstenen, waarover redactiemedewerkers Emma Blom en Alek Dabrowski onder andere dit schreven: ‘De gedichten in deze bundel hebben korte regels en geen titels. Ze ogen eenvoudig, zitten vol subtiliteiten en kunnen soms luchtig en wreed tegelijkertijd zijn: ‘Peter knikt naar de kist waar hij naast staat./ “Hij kon geestig zijn.’’/ Weet even geen voorbeeld.’


Geïnterviewd worden wilde hij ook niet. Awater ging akkoord en gaf Tonnus Oosterhoff de vrije hand. Het werd een experimentele voordracht. Begeleid door muzikant Bert Ridderbos – een keer live op de gitaar, een keer met een soundscape - las Tonnus Oosterhoff twee gedichten. Voor het tweede gedicht putte Oosterhoff ruimschoots – eigenlijk alleen maar - uit werk van anderen – onder andere William Blake, Karl Marx en Friedrich Engels en Sun Tzu, waarbij hij de regels, strofen en alinea’s na een eerste lezing ook nog eens verscheurde en las zoals ze zich daarna aan hem voordeden.

Tijdens Awater Live bleef het droog. Gelokt door de muziek van Bert Ridderbos, kropen steeds meer poëzieliefhebbers uit hun schuilplaatsen en vonden de weg naar het  hoofdpodium.