Awater Poëzieprijs

De winnaar van de Awater Poëzieprijs 2025 is We moeten 'misschien' blijven denken (Prometheus) van Esther Jansma.

Dit jaar werden punten toegekend door:

Wiljan van den Akker (Universiteit Utrecht), Joost Baars (Awater, Poëziekrant), Jan Baeke (Awater), Anne ter Beek (Awater, INDEX Poetry), Bas Belleman (Awater), Gina van den Berg (Bibliotheek De Tweede Verdieping), Emma Blom (Awater), Anne Broeksma (Awa­ter), Maarten Buser (Awater, Liter, Gonzo circus), Alek Dabrowski (Awater), Paul Demets (Awater, De Standaard), Daan Doesborgh (de Volkskrant, Tirade, De Poëziepodcast), Hanneke van Eijken (Awater), Edwin Fagel (Awater, Poëzie­krant), Elisabeth Francet (Awater), Jeroen van den Heuvel (ooteoote.nl), Ingmar Heytze (Camping de Vrijheid), Rieu­wert Krol (Tzum), Myrte Leffring (Awater), Hettie Marzak (Awater, Literair Nederland), Dieuwertje Mertens (Het Parool, Trouw), Bertram Mourits (Poëziekrant, Het Litera­tuurLab/ Literatuurmuseum), Arjan Peters (Awater, Argus, HP/De Tijd), Hans Puper (Meander, Tzum, Poëziekrant), Dave Van Robays (Poëziecentrum Gent), Mathijs Sanders (Awater, Poëziekrant), Alfred Schaffer (De Groene Amster­dammer), Rob Schouten (Awater, Trouw), Bart Van der Strae ten (HUMO), Carl De Strycker (De Standaard, de lage landen, Universität Münster), Willem Thies (Poëziekrant), Wim van Til (Poëziecentrum Nederland), Michaël Vandebril (Kunstenfestival Watou), Han van der Vegt (Awater), Peter Vermaat (Meander), Elise Vos (De Reactor, Poëziekrant), AnneMieke Vulkers (Awater).

Esther Jansma is de achttiende winnaar van de Awater Poë­zieprijs. Eerdere winnaars waren onder anderen Tonnus Oosterhoff (2008), Anne Vegter (2011), Menno Wigman (2012), Alfred Schaffer (2014), Ilja Leonard Pfeijffer (2015), Eva Gerlach (2016), Radna Fabias (2018), Peter Verhelst (2020), Mustafa Stitou (2013 en 2022), Idwer de la Parra (2023) en Sasja Janssen (2021 en 2024).
 

De top tien:

1. Esther Jansma - We moeten 'misschien' blijven denken - Prometheus (18 punten, 6 keer genoemd)
2. Jolanda Kooijmans - Addertje - Koppernik(13:8)
3. Charles Ducal - Tijd voor vrede - Atlas Contact (12:4)
4. Hanneke van Eijken - Hazenklop - Van Oorschot (11:6)
5. Peter Verhelst - Nachtatlas - De Bezige Bij (11:5)
6. Yasmin Namavar - VERblijf - Jurgen Maas (10:6)
7. Lucas Hirsch - Kintsugi - Arbeiderspers (9:4)
8. Hester Knibbe - De barcode van de stilte - Arbeiderspers (8:4)
9. Eva Meijer - Variaties op aanwezigheid - HetMoet (8:3)
10. Maxime Garcia Diaz - Het netwerk moet gebouwd worden - De Bezige Bij (7:4) /Maarten van der Graaff - Huishoudboekje van de verborgen dingen - Pluim (7:4) / Robbert-Jan Henkes – Nachttrottoir - Koppernik (7:4)

Sterrenstof: Een greep uit de ingeleverde jaarlijstjes

Er waren 37 inzendingen, 20 met toelichting. Hieronder zijn alle top-3 inzendingen met en zonder toelichting te vinden.

Paul Demets 

1. We moeten ‘misschien’ blijven denken van Esther Jansma doet ons begrijpen wat ‘uitgaan met een knal’ betekent. Deze supernova van de Nederlandse poëzie, van wie we in januari 2025 afscheid moesten nemen, liet een bundel achter waarin gedichten staan die nu al het predicaat ‘klassiek’ verdienen. ‘Ook verlies is een vorm van bestaan’, schrijft Jansma. We leven verder met haar sterrenstof.
2. Nachtatlas van Peter Verhelst is een ingehouden schreeuw naar schoonheid, een hulde aan de stilte
3. Addertje van Jolanda Kooijmans is speels en bijtend, een aanstekelijk stripverhaal in taal.

Hans Puper

1. Esther Jansma - We moeten ‘misschien’ blijven denken: De ik-figuur zal net als Esther Jansma (1958 - 2025) overlijden aan kanker, maar het autobiografische is uitgangspunt voor haar verbeelding, vakmanschap en literaire spel. Een zeer aangrijpende bundel. Sommige gedichten kun je nu al klassiek noemen.
2. Addertje van Jolanda Kooijmans gaat over datgene wat ons hindert, kwaad doet en soms zelfs dreigt te ruïneren. Maar de bundel is fantasierijk, bizar en ondanks de zware onderwerpen onweerstaanbaar humoristisch.
3. Sandrine Verstraete: kamers is een poëtische constructie (of een poging daartoe) van een vastomlijnde identiteit van de dichter in een soms weergaloze stijl. Het is een bundel die je niet zomaar terzijde legt.

Gina van den Berg

1. Esther Jansma - We moeten ‘misschien’ blijven denken: Jansma’s bundel is een vuist die krachtig, met onverholen woede, inslaat op alles wat het weerloze en het werkelijk grootse gevangen houdt: het onrecht, de onderdrukking, de kleinzieligheid, de dood ook. Deze laatste bundel ontroert me mateloos. Niet alleen vanwege wat Jansma voor mij betekende bij leven, maar ook bij de gedachte aan wat ze nog kan betekenen voor toekomstige lezers. Als we haar werk blijven delen.
2. Froukje van der Ploeg - Soms blijf iets : de bundel was Awater Clubkeuze en de dichter stond voor het eerst op de Nacht van de poëzie. Ja mensen, achter dat flamboyante jurylid dat, gehuld in roze en paarse shawls, beginnende slamdichters liever complimenteerde met hun schoenen dan met hun poëtica, schuilt een dichter die er niet voor terugdeinst zichzelf bloot te geven. Geen bedekte termen, geen mooipraterij, en daardoor, in al haar bravoure, ontroerend tot op het bot.
3. Pim te Bokkel – Even zweven de levende wezens: “in de ruimte woekert/ oneindig/ de braamstruik// ik zie het aan/ en breid mijn databundel uit/ schrijf/ en schrijf/om/ er te zijn”, schrijft Te Bokkel in het gedicht ‘Dan dooft de kleine prins het licht’. Uit voorgaande moge al blijken dat poëzie me raakt als de woorden me, als pijlen, wijzen op het nietige, me even tot stilstand dwingen in het razende verkeer, de stortvloed aan mails, de potloodafspraken en de administratieve verplichtingen die me weghouden van alles wat er, dat vinden we allemaal, echt toe doet: de Natuur, de Liefde, de Vergankelijkheid. Woorden die ik bijna niet kan opschrijven zonder er meesmuilend over te doen, want ze passen stuk voor stuk in Mark Boog’s Encyclopedie van grote woorden maar gelukkig laadt ook Te Bokkel de termen weer, zonder enige misplaatste ironie.

Hanneke van Eijken 

1. Esther Jansma - We moeten ‘misschien’ blijven denken
2. Ingmar Heytze - Postkamer
3. Yasmin Namavar – VERblijf

AnneMieke Vulkers

1. Esther Jansma - We moeten ‘misschien’ blijven denken
2. Hester Knibbe - Barcode van stilte
3. Maarten van der Graaf - Huishoudboekje van de verborgen dingen.

Wim van Til

1. Esther Jansma - We moeten ‘misschien’ blijven denken
2. H.C. ten Berge - Hier & Ginder
3. Hester Knibbe - De barcodevan de stilte

Maarten Buser

1. Jolanda Kooijmans - Addertje: zulke rijke, complexe en toch ontzettend leesbare – en vaak ronduit hilarische – poëzie geschreven dat Addertje (minstens) vier gedichtenbundels lijkt voor de prijs van eentje.
2. Die onvermijdelijkheden is deels vintage Jan Baeke – heerlijk praterig, desoriënterend en zijdelings – en deels onverwacht direct. Die combinatie doet soms wat onwennig aan, maar zorgt ook voor flinke spanning.
3. Het debuut van het jaar is wat mij betreft Onder mij de mat van Merlijn Huntjens: aards, fysiek en toch ook bijna mythisch. Het is een van de weinige gedichtenbundels die je zo zou kunnen verfilmen.

Peter Vermaat 

1. Charles Ducal - Tijd voor vrede: Wie in deze bundel op zoek is naar schallende anti-oorlogsretoriek, vindt waarschijnlijk niet waarop hij hoopt. Weliswaar komen geruchten van “de oorlog die vuil is” door de kieren uit de wereld naar binnen, maar de pandemieën en hongersnoden woeden op een dieper niveau. De oorlog waarvoor door de dichter zo hartgrondig vrede wordt gewenst, gaat over de slagvelden tussen de mensen, tussen jij en ik, de dichter, de lezer, de kleuren, ruimten, zintuigen en de taal en vooral het leven en de dood. Alleen in de taal lukt het om vrede te hebben met de dood, de ellende, het onvolmaakte, het onoverkomelijke. Voor heel even. Maar dat moet genoeg zijn.
2. Jan-Paul Rosenberg - Onze tijd in de ruimte: Een dichter die bij uitstek met behulp van klanken het paard van taal tot galop weet op te jagen, zonder dat de teugels hem hierbij ontglippen.
3. Annet Zaagsma - In elk klokhuis schuilt cyanide: Een van mijn collega’s bij Meander en de jury van de Rob de Vos-prijs, met wie ik het hartgrondig eens of oneens kan zijn. Daarom deze collegiale steun.

Michaël Vandebril

1. Charles Ducal - Tijd voor vrede. De gedichten van Ducal geven je een trap onder je kont in de traditie van Bertolt Brecht. Het meesterschap van Ducal maakt dat elk gedicht zowel een literair verfijnde constructie is als een doeltreffende j’accuse.
2. Peter Holvoet-Hanssen, roodvos: Holvoet-Hanssen schrijft met deze bundel verder aan zijn allesomvattende gedichtenepos waarin zwarte gaten oprukken maar waarin tegendraadse karakters weerstand en verbeelding bieden.
3. Lotte Dodion, Verzachtende omstandigheden: De tweede bundel van Dodion mikt op je hart en biedt troost zonder dat het klef wordt. Dat alleen al is een verdienste van de nieuwe poëzie van deze gedreven poëziemissionaris.
   
   

Bertram Mourits 

1. Charles Ducal. Tijd voor vrede: Ogenschijnlijk zijn dit kalme en regelmatige gedichten. Maar de betrokkenheid die Charles Ducal al zijn hele oeuvre lang laat zien, komt steeds steviger naar de oppervlakte. Ducal heeft iets te zeggen en kiest daarvoor met bewonderenswaardige hardnekkigheid de vorm van poëzie.
2. H.C. ten Berge. Hier & Ginder: Ook H.C. ten Berge blijft trouw aan zijn poëtische principes, en ook voor hem geldt dat dat in 2025 een springlevende, eigentijdse bundel oplevert. Een bundel die veel meer aandacht verdient dan die tot nu toe heeft gekregen.
3. Maarten van der Graaff, Huishoudboekje van de verborgen dingen. Weerbarstig als altijd, een bundel die verandert wanneer je hem vaker leest. Een van de zaken die verborgen zijn is wie er spreekt. Te vertrouwen is die stem niet, maar er valt niet aan te ontsnappen.

Carl De Strycker

1. Charles Ducal - Tijd voor vrede
2. Yasmin Namavar -VERblijf
3. Robbert-Jan Henkes - Nachttrottoir

Anne Broeksma

1. Hanneke van Eijken - Hazenklop
2. Roberta Petzoldt - Zeebeving
3. Nele Buyst - CORPS, poreus

Ik hou van avontuurlijke poëzie die uitbreekt; die in wilde beelden voorbij het kleine, huiselijke, persoonlijke kijkt. Poëzie die zindert van groeikracht, waarin de aardse mysteries zonder vrees worden onderzocht. Dat dat uitbreken juist goed samengaat met zoeken naar een plek om thuis te zijn - in de levende wereld en in het eigen lichaam - bewijzen deze drie dichters met hun fascinerende bundels. Lees ze!

Myrte Leffring

1. Peter Verhelst - Nachtatlas: Zo precies, zo sensitief, zo hartstochtelijk. Zo prachtig.
2. Hester Knibbe - Barcode van stilte: Las deze bundel in stilte. En was daarna langdurig stil. Wat een vakwerk.
3. Daniël Vis - Aan wie, deze offers: Verlangen en wanhoop invoelbaar gemaakt in zinnelijke verzen.

Bart Van der Straeten 

1. Peter Verhelst - Nachtatlas
2. Tom Van de Voorde - De elementen
3. Michael Tedja - Lift

Elise Vos

1. Yasmin Namavar -VERblijf: Namavar schrankt in haar debuut het ene beeld naast of bovenop het andere, spant een beklijvend web van associaties, creëert onoplosbare vragen en weegt tegelijkertijd elke lettergreep af, zodat verzen met een grote klankrijkdom ontstaan. Geen enkel element is toevallig gekozen. Dit is bij uitstek een bundel die je blijft verrassen. Namavars aanpak bewijst dat poëzie niet altijd eenvoudig, gebald of helder hoeft te zijn. Niet alles moet duidelijk zijn vanaf de eerste lezing. Er mag best gepuzzeld worden en vragen mogen in de lucht blijven hangen zonder dat daarop een pasklaar antwoord hoeft te volgen. 
2. Hanneke van Eijken - Hazenklop: Met haar trefzekere taal en minutieus uitgekozen beelden brengt van Eijken de natuur terug voor het voetlicht. Ze herinnert ons aan de pracht die zich niet zo heel ver van ons huis bevindt, onder een steen, onder het wateroppervlak. Dit is geen makke natuurlyriek, dit is een incantatie van de ondergedoken natuur: niet van een ver regenwoud of een aan het oog onttrokken diepzee, maar van het bos dat in onze achtertuin begint, de lucht die zich onmiddellijk boven ons dak bevindt, de aarde die we aan schoenzolen ons huis binnendragen.
3. Jolanda Kooijmans – Addertje: Kooijmans’ poëzie kan niet in een hokje geplaatst worden. Addertje munt uit in verfrissende originaliteit en verhalende kracht. Beelden en motieven die sterk cultureel en historisch ingebed zijn, trekken de lezer steeds dieper Kooijmans' wereld in. Maatschappijkritiek wordt geflankeerd door taalspel en humor. Kooijmans haalt haar lezers uit hun comfortzone. Van mij mag dat wel vaker gebeuren. 

Willem Thies

1. Lucas Hirsch - Kintsugi: Zelden rouw zo scherp, fysiek en rauw verwoord gezien. Een gebroken mens tracht zichzelf weer te integreren, door en in spreuken, taalrituelen. ‘Rouw kauwt niet voor ze slikt, ze slokt.’
2. Michael Tedja – Lift: Deze lift lijkt de lezer enkel naar beneden te nemen – naar ‘de kelder van het onderbewuste’. In deze bundel worden hedendaagse relaties, tendensen en misverstanden en dwaalsporen van met name de kunst, haar creatie en receptie, vormgegeven – in een versleutelde en allegorische taal. ‘De minderheidsgroep bevroeg de machtspositie van de doodseskaders.’
3. Hanneke van Eijken - Hazenklop: poëzie als muziek, klanksnoeren, betekenisvolle weefsels. ‘Je bent negentien en overal barst geweld als glas uit sponningen’.

Rob Schouten 

1. Lucas Hirsch - Kintsugi
2. Pieter Boskma - De stiltevariant
3. Julien Holtrigter - De weg naar huis

Jan Baeke

1. Hester Knibbe - Barcode van stilte: waarin het wonder van de tijd en de vergankelijkheid ontrafelt.
2. De zintuiglijke poëzie inVERblijfvan Yasmin Namavar.
3. De humoristisch bittere poëzie van Addertje van Jolanda Kooijmans. 

Arjan Peters

1. Eva Meijer - Variaties op aanwezigheid
2. Margreet Schouwenaar - Hazenslaap
3. Esohe Weyden - Richtingloos navigeren

Alek Dabrowski

1. Eva Meijer - Variaties op aanwezigheid
2. Benzokarim - Ons gaan allemaal
3. Lucas Hirsch - Kintsugi

Ingmar Heytze

1. Maarten van der Graaff - Huishoudboekje van de verborgen dingen: Weer zo’n volslagen wonderbaarlijke bundel van Van der Graaff waar ik niet in uitgelezen raak. 
   2. Hanneke van Eijken – Hazenklop: Prachtige nieuwe bundel van de tovenaarsleerling van Esther Jansma. De bundel 'We moeten 'misschien' blijven denken’, een even aangrijpende als schitterende afsluiting van Jansma's eigen oeuvre, mag hier trouwens niet onvermeld blijven.
   3. Twan Vet – Troostpogingen: Misschien wel het mooiste debuut van het jaar van mijn favoriete jonge dichter.
   
   

Jeroen van den Heuvel

1. Robbert-Jan Henkes - Nachttrottoir: als je de beste aspecten van virtuositeit, intuïtie en ijzersterk concept combineert.
2. Maxime Garcia Diaz - Het netwerk moet gebouwd worden: als je beseft dat een digitale tweeling niet hetzelfde is als een digital twin, maar dat ze wel verwant zijn.
3. Harry van Doveren - On/Off: als je met zelfstandige frases als puzzelstukjes kaleidoskopische gedichten maakt die meerdere werelden opspannen.

Mathijs Sanders

1. H.C. ten Berge - Hier & Ginder: Het schrijverschap van H.C. ten Berge (1938) omspant ruim zes decennia. Als een ware modernist verbindt hij permanente vernieuwing aan een diep gevoel voor traditie en reikt zijn dichterlijke blik ver voorbij eigen huis en haard. Ook in Hier & Ginder voert hij ons mee naar arctische gebieden, naar de wereld van de middeleeuwse vaganten, maar ook naar de slachtoffers van de genocide in Gaza. In een wereld vol “woekerzucht & wanbeheer” maakt het woord zich waar. “Kop op, het hoofd / niet in de strop, noch / door wolkig licht omgeven”. Een bundel om vaak te herlezen en lang over na te denken.
2. Peter Verhelst - Nachtatlas: In zijn nieuwste bundel bezingt Verhelst de liefde, het lichaam en het licht. Verlangen naar geborgenheid en angst voor vernietiging zijn in Nachtatlas onlosmakelijk met elkaar verknoopt. Terwijl verwoesting en verval om zich heen grijpen, is deze poëzie uiteindelijk een daad van bevestiging. “Voor de allerlaatste keer. Sluit je ogen. Laat los. Kom niet terug / maar leg je hand op mijn borst, blijf door te zwijgen, verdwijn en / zeg door te verdwijnen: ja”.
3. Samuel Vriezen - De harmonie der scheuren: Voor mij is de tegenstelling tussen klassieke en experimentele poëzie een valse. Waar het op aankomt is vormbeheersing en traditiebewustzijn, de durf ook om vorm en traditie naar eigen hand te zetten. Dat doet dichter en componist Samuel Vriezen als geen ander in De harmonie der scheuren. De bundel tovert met meetkunde en muziek een heel universum tevoorschijn, vanuit een diep verlangen naar harmonie in een verscheurde wereld. Uiteindelijk draait het om deze vraag: “welk wij is er voor ons”.

Joost Baars

1. Samuel Vriezen - De harmonie der scheuren: In deze, zo lijkt het, volkomen vastgelopen tijd is het lastig iemand in het nieuwe te laten geloven, maar Samuel Vriezen flikt het. Dit lyrische en epische totaalkunstwerk, dit weefsel vol ideeën, vol muziek, dit kluwen van taal dat opengaat als een wolkendek, mag niemand missen.
2. Eva Meijer - Variaties op aanwezigheid: Is er ooit zo’n mooie dichtbundel verschenen over ziek zijn? Met dit schitterende 45-delige gedicht, vol haperende, zich herhalende gedachten en observaties, laat Eva Meijer je zeer indringend en overtuigend naar de wereld kijken door de bril, en door het lichaam, van een zieke.
3. Peter Verhelst – Nachtatlas: Iedere bundel van Verhelst is weer een avontuur. Beeldrijk en muzikaal. En mystiek ook, in Nachtatlas nog meer dan anders. Over stilte, liefde en de dood.

Han van der Vegt

1. Samuel Vriezen - De harmonie der scheuren
2. Maxime Garcia Diaz - Het netwerk moet gebouwd worden
3. Jan Baeke - De onvermijdelijkheden

Daan Doesborgh

1. Benzokarim - Ons gaan allemaal: In deze bundel gaat Benzokarim verder waar hij in zijn debuut El Ghorbaophield. Scherper, groter en verder. Echt nieuwe poëzie van een onmiskenbare, zelfverzekerde stem. Wat een aanwinst voor het poëzielandschap is deze nietsontziende taalvernieuwer.
2. Ingmar Heytze – Postkamer: Komt er met zijn overstap naar het salonfähige Van Oorschot eindelijk een einde aan het institutioneel negeren van Ingmar Heytze? Als er een bundel is die laat zien waarom de oeuvreprijzen nu echt naar Utrecht moeten dan is het Postkamer, waarin de meester weer eens laat zien wat hij kan. 'Brief aan de regen' is nu al een klassieker.
3. Maxime Garcia Diaz - Het netwerk moet gebouwd worden: Toen Maxime Garcia Diaz naar Amerika vertrok om een prestigieuze schrijfopleiding te volgen dacht ik dat we haar alleen nog zouden zien in hotels om zich als internationale succesauteur te laten interviewen. Gelukkig is ze gewoon terug in de Nederlandse poëzie met een ode aan en afrekening met Amerika en het internet, al even spannend als haar debuut.

Anne ter Beek

1. Daniel Vis - Aan wie, deze offers
2. Sara Eelen - Kratermond
3. Hanneke van Eijken – Hazenklop

Dieuwertje Mertens

1. Jan Baeke. Die onvermijdelijkheden
2. Jolanda Kooijmans. Addertje
3. Yasmin Namavar. verblijf

Hettie Marzak

1. Met Onvolledig alfabet heeft Annelie David een indrukwekkende en verstilde bundel geschreven die een eerbetoon brengt aan haar grootmoeder, die in de Tweede Wereldoorlog vanuit Samland, een schiereiland aan de Oostzee, naar Duitsland vluchtte. De Samlandse taal, – een mengeling van Jiddisch, Nederlands, Nederduits, Pools, Russisch en Nederpruisisch – die uitgestorven raakte toen Samland een Russische enclave werd, nam ze mee. Haar kleindochter zette bij enkele letters van het alfabet een woord uit het Samlands dat voor haar een speciale betekenis gekregen had en schreef er een prozagedicht over, vol van weemoed en verlangen naar een tijd die voorbij is.
2. Jolanda Kooijmans - Addertje: In vier vertellingen rekent Jolanda Kooijmans af met een katholiek verleden door de duivel in verschillende gedaanten en situaties op te voeren bij zijn pogingen de mens te verleiden en te beheersen. Ze doet dit in met humor, in speelse taferelen, waarin de duivel steeds als een slang de kop opsteekt. Brutaal en aanstekelijk enthousiast zijn de woorden waarmee Kooijmans haar verhalen vertelt, gruwelijk en beklemmend de gebeurtenissen. Het is een heel bijzondere bundel door het verrassende uitgangspunt. De rijkdom aan beelden en de speelsheid van het taalgebruik van de dichter maken deze gedichten tot een verrukkelijke leeservaring. die bij herlezing alleen maar verdieping bewerkstelligt.
3. Yasmin Namavar, VERblijf: In deze debuutbundel van dichter en psychiater Yasmin Namavar zoekt het lyrisch ik naar een plek om te blijven in een wereld die niet voor de eeuwigheid bedoeld is. Met haar wortels in Iran en haar volwassen leven in Nederland zoekt ze naar een identiteit die niet bepaald wordt door plaats en tijd. Deze zoektocht is vastgelegd in spannende, zinderende gedichten, waarin de prangende vraag gesteld wordt waar een mens zich veilig thuis kan voelen. De gedichten van Yasmin Namavar zijn zinnelijk, gedurfd en vol van rijke beelden. Haar poëzie is origineel en trekt zich weinig aan van wat gangbaar is.

Dave Van Robays

1. Annelie David – onvolledig alfabet -> een kleinood om van te smullen
2. Steve marreyt – onwelvaart à een Vlaamse anti-stem
3. Paul Demets – Moederkoren à Demets op zijn best

Wiljan van den Akker

1. Paul Demets - Moederkoren
2. Hanneke van Eijcken - Hazenklop
3. Anna Enquist - De Onderkant

Emma Blom

1. Freddy Karto - Tremendum Aardvak
2. Michael ter Maat - Demarcaties 
3. Benzokarim - Ons gaan allemaal

Elisabeth Francet

1. Kris Lauwereys - Neerwaarts verzet: Lauwereys schreef een afgrondelijk mooie bundel in de geest van T.S. Eliot. Neerwaarts verzet is een koortsachtig feest van taal, als 'dood gewicht/ van eeuwen opgestapeld avondlicht'. Nu al een klassieker, als je 't mij vraagt.
2. Robbert-Jan Henkes - Nachttrottoir spant voor mij de kroon qua originaliteit, als uitputtende beschrijving van een enkel gedicht van Aleksandr Blok. Henkes herdicht het in 77 verschillende stijlen en zo raak je Blok nooit meer kwijt.
3. Maarten Buser - Opgeslagen locaties: Ook Opgeslagen locaties leest als een soort perpetuum mobile: bij elke lezing openen zich nieuwe deuren, ontsluiten zich andere ruimten.

Alfred Schaffer

1. Els Moors – Voer voor struikrovers: Lyrisch, stromend, aards, sensueel. Hemels.
2. Maarten van der Graaff – Huishoudboekje van de verborgen dingen: Het persoonlijke is nog altijd politiek, maar schemert al hoe meer dwars door het politieke heen. Prachtige zinnen.
3. Jolanda Kooijmans – Addertje: Gedurfd vreemd, met een aantrekkelijke, toneelmatige spreektaligheid.

Edwin Fagel

1. Tomas Lieske – In de bijvoetbossen
2. Maxine Garcia Diaz – Het netwerk moet gebouwd worden
3. Claude van de Berge – Heelal en stem

Rieuwert Krol

1. Jonathan Griffioen – Abnormale kinderen
2. Daniël Vis – Aan wie deze offers
3. Pim te Bokkel – Even zweven de levende wezens

Bas Belleman

1. Anouk Smies - De blob: Een soortstreet art. Gedichten als graffiti onder een viaduct. Subliem en scherp, lekker hoekige poëzie. En prachtig vormgegeven.
2. Lucas Hirsch - Kintsugi: Een bundel die de scherven laat schitteren. Bezingt de liefde en de rouw, in alle vrijheid. 
3. Robbert-Jan Henkes - Nachttrottoir: Steeds hetzelfde gedicht, in de stijl van vele dichters. Virtuoos, een ware sensatie. Ook deze vormgeving is uitzonderlijk.