Recensies

  • 6 motherfucking 2

    Mark Boninsegna
    6 motherfucking 2

    Daden en woorden 

    Een tijd geleden deed ik iets gevaarlijks. In onze winkel plaatste ik op de zichtplank de bundel Mesjogge van Ajax van Huisdichter Cornelis naast de bundel 6 motherfucking 2 - 62 onmisbare Feyenoord-gedichten van Mark Boninsegna. Ze lagen daar gemoedelijk, bijna gebroederlijk naast elkaar met hun kaftjes in matchende kleuren. De volle omvang van mijn lichtzinnigheid – ben zelf geen fan – werd me pas duidelijk na het lezen van de bundel van Boninsegna. 

    Het begint al bij de titel, die verwijst naar de door Feyenoord gewonnen ‘klassieker’ tegen Ajax uit 2019, eindstand 6 - 2. De naam van ‘‘hunnie’ in nultwintig’ komt maar één keer expliciet voor in de bundel, maar de stekelige verwijzingen zijn talrijk. Meer nog dan een hekeldicht op Ajax is deze bundel een liefdeslied voor Feyenoord, ook al gaan deze twee waarschijnlijk hand in hand, als kameraden. 

    Alle 62 gedichten bestaan uit een aantal strofes met korte, interpunctieloze regels in heldere en soepele taal. Waar Boninsegna verhaalt over grote namen en anekdotes voelt het als kroegpraat waar je bij aan mag schuiven: ‘als hij naar een vliegtuig kijkt/ kopt hij de bal er per ongeluk nog in// vertelt mijn broer/ herinneringen ophalend/ aan de mooiste cultheld// de tovenaar van Tatabanya/ met de langste aanloop/ voor een pingel ever’. Uit elk gedicht spreekt de onwankelbare verering - ‘een religie gelijk’ - van al wat Feyenoord is. De liefde begint vroeg, zit diep, en is voor altijd: ‘Feyenoorder ben je voor het leven’. Het is de enige liefde ‘die nooit verloren gaat’. De Kuip is ‘een soort Jeruzalem’, maar ook ‘kijkt zij goedkeurend toe als de liefhebbende moeder’. Sommige passages zijn gezwollen en doen bijna homerisch aan. Weliswaar nog steeds in dezelfde fris beknopte bladspiegel, maar episch desalniettemin: ‘Traanbuizen schoten overvol/ en de Maas werd rijkelijk gevuld/ met tranen van blijdschap’. Op de foto’s in de bundel zie je dat de blinkende kurassen van de homerische strijders zijn vervangen door donkerkleurige gewatteerde jassen. 

    Deze bundel levert niet meer en niet minder dan wat de achterflap belooft: “Absoluut hebbedingetje voor elke rechtgeaarde Feyenoorder!”. Als buitenstaander kan je onder de indruk zijn de fundamentele liefde die de dichter voor zijn club voelt en een boel opsteken over Feyenoord, maar een buitenstaander blijf je. De poëzie ontstijgt haar onderwerp niet, en ik denk ook niet dat dat de bedoeling is. 

    UitgeverDouane
    Jaartal2021
    RecensentAnne ter Beek
    Editie2021-3