Columns

Vanaf juli 2019 schrijft bijna wekeljks op deze plek een jonge, talentvolle columnist over poëzie in de breedste zin van het woord. Het huidige team van columnisten bestaat uit Daniëlle Zawadi, Malika Soudani, Quinten Langes, Willemijn Kranendonk, Rachel Rumai Diaz en Anne Bosveld. Het werk van de andere columnisten is natuurlijk ook terug te lezen.

 

<<Terug
  • The Darkside of Spoken Word

    The Darkside of Spoken Word

    Stel je voor dat je een groep jonge mensen met verschillende achtergronden (ja, gemeente opgelet: jong, en vers, en divers, en urban, en verschillend en alle andere criteria!) zo ver weet te krijgen dat ze op de vrijdagavond in een huiskamer luisteren naar poëtische voordrachten. 

    Stel je voor dat voor een voordracht die zware onderwerpen zal behandelen - onderwerpen die bij LGBTQ+ gemeenschap gevoelig liggen - het publiek wordt gewaarschuwd. Een trigger warning. Schandalig empatisch.

    Dan nog een stapje verder; stel je voor dat jij ook iets wil delen, en kunt beginnen met ik heb dit vijf minuten geleden geschreven en dat Luis Bracamontes, oprichter van Unwanted Words, je enthousiast toeknikt. 

    Zo verging dat mij toen ik voor het eerst een avond bijwoonde van Unwanted Words. Dat is een Rotterdams woordkunst platform bedoeld om de LGBTQ+ en feministische gemeenschappen een podium te bieden. Via open calls en een stevige sociale media aanwezigheid weten zij hun achterban te bereiken en kansen te bieden. Zo werken ze nu aan de allereerste queer en feministische anthologie in samenwerking met Uitgeverij Wilde Haren. Iedereen mocht zich hiervoor opgeven. Goh, wat schrik ik daarvan.

    Waar ik niet van schrok is de wrijving tussen nieuw en oud. Nieuw; spoken word. Oud; de gevestigde orde. Er zit een wrijving tussen yo, ik voel wat je daarnet zei en stel je niet aan, ik bedoelde het maar als een grapje. De scene wil anders zijn dan een gepassioneerde, literaire bulk met Brusselse mannen. Het is gezellig totdat het niet gezellig is. Daar kijk ik niet van op, omdat ik, als iemand die deel uitmaakt van een minderheid, beter weet.

    Wanneer ik denk aan de keerzijde van spoken word dan moet ik denken aan hoe ik er met mijn verwachtingen naast zat. 2017: Ik had net mijn voordracht gedaan voor de voorrondes van de Kunstbende in het Maaspodium. Een jurylid vertelde me dat ik de volgende keer mijn tekst uit mijn hoofd moest leren om zo mijn spoken word beter te doen. En ik maar denken, ah, dus dit is spoken word.

    Ik vergeleek spoken word performances met de Kunstbende categorie muziek. Bandjes die mogen optreden op een avond, in een café, op de straat - om uiteindelijk een eigen concert te kunnen houden. En daarna touren, eindigen op de hitlijsten en soundtracks van Hollywood films. 

    Ik verwachtte een lelijke competitie. Misschien een shady attitude van andere artiesten. Ik was ook verbaasd zoals de toon van Hasan Gök. Hij is een beginnend spoken word artiest uit Den Haag en heeft affiniteit met de ballroom scene. Tijdens een kopje thee zei hij: 'Iedereen is zo aardig en uitnodigend'.

    In dit geval voelt het goed om met mijn verwachtingen fout te zitten. Ik zal niet aannemen dat iedereen (jij, de lezer) dat zo ervaart. Dus om de clickbait titel een beetje tot zijn recht te laten komen het volgende: The darkside van spoken word is voor mij toch wel echt het tijdstip waarop de meeste evenementen en ontmoetingen plaatsvinden. (De avond)

    Unwanted Words’ Anthology - https://unwantedwords.com/queer-feminist-anthology/

    Gepassioneerde literaire bulken met Brusselse mannen - https://www.instagram.com/p/CUm0y_Io5Qv/



    27 oktober 2021