Columns

Vanaf juli 2019 t/m februari 2020 schreef iedere week een jonge columnist over poëzie in de breedste zin van het woord. Deze columnisten waren Kevin Amse, Maureen Ghazal, Siham Amghar, Hava Özbas en Willemijn Kranendonk. Vanaf december 2020 start een nieuwe groep jonge columnisten met schrijven over poëzie. Dit zijn Daniëlle Zawadi, Malika Soudani, Maxime Garcia Diaz, Maxine Palit-de Jongh en Quinten Langes. Maureen Ghazal en Willemijn Kranendonk blijven ook columns schrijven. Dus iedere week weer een nieuwe column over poëzie.

 

<<Terug
  • Hekserij, rituelen en poëzie

    Hekserij, rituelen en poëzie

    Ik heb in mijn leven heel wat af gemanifesteerd, vaak onbewust. Toen ik een kind was, manifesteerde ik om de juiste cadeaus van Sinterklaas te krijgen, om een goede Cito-score te halen en om nog beter te kunnen hockeyen. Als ik in mijn eenpersoonsbed lag, onder mijn Beertje Paddington dekbedovertrek, stelde ik me voor hoe ik me zou voelen als ik een Barbiehuis kreeg of als ik een heel strak doelpunt maakte. Ik stelde me voor hoe trots iedereen op me zou zijn. Ik voelde het geluk door mijn lichaam trekken en wist: hoe vaker ik me deze dingen voorstel, hoe groter de kans dat mijn wensen uitkomen.



    Later, toen ik me begon te verdiepen in het occulte, in hekserij en magie, leerde ik dat dit manifestatie heet. Gedachten zijn krachtiger dan je vaak denkt, en door positief te zijn, trek je goede gebeurtenissen aan. Met gedachten beïnvloed je de werkelijkheid. En omdat jouw werkelijkheid een afspiegeling is van je bewustzijn, kun je gebeurtenissen in je leven op deze manier sturen.

    Heksen voeren rituelen en spells uit om invloed uit te oefenen op de werkelijkheid, om te manifesteren, en er zijn heksen bij die zeggen dat deze spells poëzie zijn. ‘Poetry, like witchcraft and magick, is an act of transformation,’ schrijft dichter Janaka Stucky in zijn column op www.lithhub.com. En daar ben ik het mee eens. Als ik poëzie schrijf of lees, creëer ik in mijn hoofd een nieuwe plek. Een soort open ruimte zonder beperkingen. Op deze plek worden de juiste woorden tegen elkaar afgewogen om het precieze beeld dat moet worden overbracht, op te roepen. Poëzie is voor mij een verdichting van tijd en taal, en een manier om autonoom te worden; los te komen van onze aarde en onze materiële vorm, om boven onze samenleving uit te stijgen.

    Spreuken en bezweringen werken op dezelfde manier. Door verschillende handelingen te verrichten en de juiste woorden op te zeggen, kom je los van de wereld en trek je ook naar de open plek. Je stuurt energieën om bijvoorbeeld een ruzie te herstellen, of om jouw leven een nieuwe wending te geven.

    Stucky schrijft: ‘When I say my poems worked as spells, I mean it in a very literal sense. For the past ten years I have been writing poems exclusively from a trance state, in a strictly controlled and highly ritualized setting. The poems that emerged from this process feel not only like visions to me, but actual conjurings.’ De gedichten die hij schrijft, zijn dus niet enkel visioenen, maar ook bezweringen. Zijn poëzie wordt op een geritualiseerde manier geschreven en gelezen, wordt zo een transformatie, een spreuk, een manifestatie. Poëzie kan op deze manier worden gebruikt om de wereld te veranderen.

    Kijk maar naar het volgende gedicht van Dorothea Lasky, lees het hardop en voel hoe je met deze woorden jouw werkelijkheid kunt sturen en jouw angsten kunst bezweren.

    I used to be a witch
     
    I used to light the candles in the hallway and say your name
    Say it was what was supposed to be
    Say love me love me I used to say love me
    I used to wear a long black coat
    And swab my staff at everything
    I used to sing and sing and it was for nobody
    Except the ghouls who peered at me from under the bed 
    I used to kill off the dead 
    Until they were my lovers 
    I used to pin the legs above the head
    Until I could have my way with the dead
    I used to take your spirit out and put it in my pocket
    And ride a horse that did not exist
    I used to go in, with a dark cat
    And mix a thousand herbs together 
    But it was the new year
    And the cats, instead of keeping still
    Wanting to cry into the morning
     
    I used to sit alone, I used to be a witch
    Then you came along
    I used to be only what the nighttime knew
    But now you’re the witch, little thing
    And on a golden broom, I’ve sent you flying
    Through the stars
    And the moon
    The people will now look at you
    And this time 
    The spell will only be
    For living




    10 maart 2021