Clubkeuze

Elke editie kiest een panel van poëziekenners de meest interessante bundel van het seizoen. Awater-abonnees krijgen deze Clubkeuzebundel automatisch thuisgestuurd. Hieronder vindt u een overzicht.
  • 2020-3

    2020-3

    Het gemis dat op de bladzij past

    Vicky Francken en Thomas Möhlmann

    De taak van het clubkeuzepanel, om uit alle recent verschenen bundels een titel te selecteren die we graag bij al onze leden onder de aandacht brengen, wordt meestal vol euforische overgave vervuld. Het doorhakken van de knoop vraagt altijd om wikken en wegen, maar deze keer viel het dit panel zwaarder dan anders. Het aanbod was zó gevarieerd, dat een keuze maken eigenlijk geen recht doet aan die veelstemmigheid. Het was niet zozeer een kwestie van appels met peren, maar van stervruchten met kumquats vergelijken.

    Als het aan ons lag, stuurden we u naast de gekozen bundel óók de bundel Het failliet van Arnoud van Adrichem toe.

    Met een eerste afdeling (‘Schelp’) die geheel uit haiku’s bestaat (‘Afstandelijk? Ik?/ Roep me en ik weet precies/ op welk strand je ligt’) en de terugkerende ‘Strandscènes’ waarin wolken de zon ‘provoceren’ en de tijdgeest ‘een bad kan gebruiken’, of de afdeling ‘Verf’ waarin taal een virus wordt genoemd, van alle ‘Kennissen’ tot de geruchten in ‘Maren’, laat deze bundel zich niet samenvatten. Leest u hem vooral zelf.

    De bundel die we, met de moeite van het kiezen dat verliezen is, tot clubkeuze verkozen, is er een die even muzikaal als overrompelend is. Juist vanwege het grootse verlies dat nóóit gekozen is. Een bundel over gemis, over de jacht op dat wat − of vooral die wie − ontbreekt. Demeter die de winter erft nu de onderwereld is opgeheven en zij zichzelf slechts ‘een karig universum’ toestaat. De kou in het hooggebergte, al dat ijs en het ‘strenge kantwerk van angstbergen’. De oprukkende duizendknoop die wordt geholpen door ‘handlangers/ van de vrijheid: vogels, wind’. Zowel in de mythologie als in de ervaring, de natuur en het spel wordt gezocht en steeds niet écht gevonden. Het is een zoektocht die een veldslag blijkt, waarover wordt verteld in Berichten van het front. Anna Enquist spreekt namens ‘de werkgroep gedupeerde dichters’, ‘de vereniging rouwende schrijvers’ als ze zegt: ‘Wij kneden het gemis totdat het op de bladzij past.’ Maar, waarschuwt ze, in die jacht op wat steeds ontsnapt, vergeet dit niet: ‘Wantrouw/ de woorden. Luister goed. En koester de muziek.’