Clubkeuze

Elke editie kiest een panel van poëziekenners de meest interessante bundel van het seizoen. Awater-abonnees krijgen deze Clubkeuzebundel automatisch thuisgestuurd. Hieronder vindt u een overzicht.
  • 2020-2

    2020-2

    Het besef van een bedreigde aarde 

    Alek Dabrowski en Rob Schouten 

    De oogst voor deze juni-editie van de clubkeuze was rijk. Er zat sterk werk tussen van Erik Bindervoet, Hester Knibbe en Arjen Duinker. We waren blij verrast met het debuut van Meity Völke, Aan het licht. En ook Wu wei eet een ei van Lucas Hirsch lazen wij met zeer veel genoegen. Uiteindelijk viel de keuze op De hazenklager van Paul Demets. 

    De Vlaamse dichter liet zich in zijn vorige bundels kennen als een schrijver van boeiende maar niet altijd eenvoudige gedichten die de verknooptheid van alles treffend in beeld brengen. In De hazenklager, genoemd naar het fluitje waar- mee jagers hazen lokken, gaat het ook om een vorm van verknooptheid, namelijk die van de mens en de aarde, tussen zogenaamde beschaving en natuur. In zeven cycli van steeds zeven strak vormgegeven verzen, beschrijft Demets alle 

    mogelijke verbanden en ontwikkelingen die de mens als organisch wezen met zijn omgeving en met zichzelf ervaart. De hazenklager is een persoonlijke en een bovenpersoonlijke bundel ineen, met verzen over de klimaatcrisis, de pijn en poëzie van het boerenbedrijf en de verhouding tussen mens en dier, in een cyclus die met zijn titel ‘Zoönose’ wel een profetie aangaande de corona-pandemie lijkt. Dwars door al die gedichten over vruchtbaarheid, geboorte, adaptatie en degeneratie schemert een persoonlijk gedicht van iemand in wording. 

    Het is de mix van eigen ervaringen en het besef van een bedreigde aarde die De hazenklager tot zo’n sterke bundel maken. Al lezende word je je steeds dringender van je eigen organische staat bewust, hoe iemand groeit van kind tot jongmens tot volwassene en al die tijd nieuwe relaties met de werkelijkheid aangaat. Zoals in deze regels over het kind dat het dier en de beschaving in zichzelf ontwaart en dat alles almaar verandert en toch om je heen aanwezig blijft: 

    Je zocht naar het beest dat het best bij je paste.
    Je hoorde alleen zuchten, leidingwater in buizen zingen. Dan ontbond zich de groep, maar bleef rond je draaien als een tollend wiel. 

    De Hazenklager is een bundel die je aan je oren tot het besef sleept dat we, individueel en als soort, deel uitmaken van de aarde en haar evolutie. Een besef dat Demets vervat in gedichten vol ijzersterk taalgebruik, gesloten en open tegelijk. Een juweel van een bundel.