Clubkeuze

Elke editie kiest een panel van poëziekenners de meest interessante bundel van het seizoen. Awater-abonnees krijgen deze Clubkeuzebundel automatisch thuisgestuurd. Hieronder vindt u een overzicht.
  • 2019-2

    2019-2

    Betoverend mooi

    Dorien Dijkhuis en Thomas Möhlmann

    Onze oprichter Gerrit Komrij hield, zo lijkt het, veel van de poëzie van Frans Kuipers. In 2004 nam hij bij het herzien van zijn canonvormende bloemlezing Nederlandse poëzie van de 19de tot en met de 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten plots maar liefst negen gedichten van hem op. Het is poëzie waarop je blijkbaar ineens verliefd kunt worden.

    Datzelfde overkwam ons, met zijn nieuweling Alles waait. Het is Kuipers’ negende bundel in de afgelopen 22 jaar. We volgden zijn bundels in de afgelopen jaren al wel met warme belangstelling, maar nu sloeg ineens de vlam in de pan.

    Het zindert en zingt, zwiert en wappert in Alles waait. Kuipers rekt alles op. Zijn taal is lenig. Woorden en begrippen buigen naar de betekenis waarin de dichter ze dwingt. Dat levert wervelende regels vol nieuwe begrippen op: ‘het is hartslags alles en hachelijk avontuur’. Niets is onmogelijk:

    [ik] liep gebogen tegen het lot in./ ‘maar dat kán helemaal niet, amigo,’ zei de schaduw/ maar ik had genoeg van schaduwen en alles wat kon en niet kon (…)

    Grenzen zijn er niet in Kuipers’ poëzie. Tot op het carnavaleske trekt hij zijn lyrische registers open. Hij laat zijn woorden zweven, pompen, gieren en fluisteren om zijn ‘liefde [te] verklaren aan de samenloop van omstandigheden’. Een samenloop die, als je er tenminste oog voor en oren naar wilt hebben, eigenlijk alles omvat. Het lijkt alsof álles in Alles waait met noodzakelijkheid wordt opgeladen. Alles moet genoteerd, onthouden, benoemd en bewaard. Aan alles moet de liefde verklaard: ‘aan het worden van wolken’ waaraan nooit een einde komt, bijvoorbeeld, en aan ‘de nog altijd met de schepping bezig zijnde zon’, aan alle ‘onverklaarbare maar daarom nog niet/ minder bestaande zaken’ én aan jou, want:

    ik hou van je hou van je hou van je hou van je,

    oud moest ik worden dood zal ik gaan

    en niets neem ik terug hoor je van al de woorden die ik gewild heb,

    de wereld is zorgwekkend klote de wereld is betoverend mooi.

    Wat een rijke, rijpe, veelomvattende en moedig levensbejuichende bundel!