Nieuws

<< Nieuws
  • Poetryslam #7: Lisette Ma Neza

    Poetryslam #7: Lisette Ma Neza

    Gepubliceerd: 7 november 2018

    Merlijn Huntjens interviewt tien poetryslammers over poetryslam. Lisette Ma Neza studeert film aan LUCA School of Arts in Brussel en is de zevende dichter uit de reeks. In 2017 won ze het BK Poetry Slam.

    Wat vind jij belangrijk als het gaat om performancepoëzie?
    "De tekst moet goed zijn. Je hoeft volgens mij niet de beste schrijver te zijn om de beste performance te kunnen geven; iemand die magische woorden schrijft en ze gewoon opleest van papier, kan mij ook in vervoering brengen. Ook eerlijkheid is voor mij belangrijk. Realiteit is een lastig begrip. We hebben het er vaak over aan de filmschool. Het heeft met oprechtheid te maken. Iedere persoon, schrijver of niet, heeft een soort van realiteit waarin ze leven. Die wil ik ontdekken."

    Welke thema’s wil je in je werk aansnijden?
    "Ik snijd niet bewust bepaalde thema’s aan. De onderwerpen hebben altijd te maken met de periode die ik doormaak, met wat me bezighoudt. Wel maak ik keuzes over welke teksten ik met de wereld deel en wat ik voor mezelf houd. Ik belandde de afgelopen twee jaar in een soort van milde identiteitscrisis. Dat kwam door mijn verhuizing naar Brussel en door docenten aan de opleiding die ons zeiden dat wij met onze films de vragen die de maatschappij heeft zullen moeten gaan beantwoorden. Dat was een zwaar gegeven. Ik besefte voor het eerst hoe ik werd bekeken door deze maatschappij en hoe ik andersom de wereld bekijk. Daarover schrijf ik vooral."

    Er zijn heel wat benamingen: dichter, slammer, papierdichter, podiumdichter, dichter op podium, spoken word-artiest… In welk 'hokje' pas jij?
    "Ik zou mezelf eerder een narrator noemen, een verteller dus. Vooral omdat ik mij bij meerdere kunstdisciplines thuis voel en daarmee graag experimenteer. Muziek, film, poëzie, het gaat altijd om beelden, metaforen en verhalen. Of het nou op het podium is, op papier of op een scherm. Ik wil gewoon graag verhalen vertellen. Dat zou ik vaker willen doen op conferenties of grote evenementen met een publiek vol invloedrijke personen. Op die plekken waar ik eigenlijk niet 'thuis hoor' heb ik de tofste optredens gehad. Die mensen hebben de macht en de mogelijkheid om dingen in de wereld te veranderen. Met mijn performances vertel ik ze de verhalen van mensen. Dat vind ik belangrijk: tussen de minderheden en de grootheden staan en daar een brugje bouwen.”


    HOE WE HET DEDEN

    hij heeft al vijf jaar niet.
    ik maar vijf. weken.

    ik zeg dat mannen mij gebruiken.
    hij dat ik dat. bij hem

    en ik vertel het hem viervoudig, achtzijdig en een paar keer dubbelgevouwen. dat ik liever niet
    aan zijn piemel zit.

    en hij vertelt het mij maal duizend dat het liefde is.