Nieuws

<< Nieuws
  • Jessica Care Moore  en de opkomst van de moderne spoken word

    Jessica Care Moore en de opkomst van de moderne spoken word

    Gepubliceerd: 20 oktober 2018

    Wat is spoken word en wie zijn die spoken word-dichters nu eigenlijk die zo hard aan de weg timmeren? Babs Gons, de koningin van de spoken word, zet het zoeklicht op deze zinderende scene. (Portret Gons: Lexie Spiegelreflexie)

    Een wereldwijde superster worden als spoken word dichter is vrijwel onmogelijk. Spoken word, net als poëzie, is nu eenmaal een vrij intieme aangelegenheid en een kwetsbaar medium, bomvolle stadions zal je er niet mee trekken. Om die reden zal je er ook niet heel rijk van worden, dan is rap toch heel wat lucratiever. Maar als we naar Jessica Care Moore kijken dan zien we toch echt een beetje een beroemdheid. Net als een aantal tijdsgenoten van haar, zoals Saul Williams, Ursula Rucker en Sharrif Simmons, behoorde ze tot een groep opkomende spoken word artiesten die eind jaren ’90 van zich lieten horen op befaamde plekken in New York, zoals het beroemde Nuyorican Poets Cafe. Een groep die, kan je gerust zeggen, de moderne spoken word zoals wij die hier nu kennen, voorop liep. De beweging zorgde ervoor dat het genre steeds groter en populairder werd - ook buiten de eigen scene, door tv-programma’s als Def Poetry Jam en vele samenwerkingen met artiesten en kunstenaars uit andere disciplines. Ook speelde de maatschappelijke urgentie, die vaak in de teksten te vinden was, een belangrijke rol. Dat maakte dat spoken word vanaf de podia ook de musea, sociale en maatschappelijke organisaties, de straat en zelfs de politiek binnendrong.

    Ik mocht haar een aantal keer ontvangen op het podium Palabras, dat ik tussen 2000 en 2008 regelmatig in Paradiso organiseerde en kan haar niet anders omschrijven als een power house, een en al energie en kracht. Klein van stuk maar met een hele grote stem en bereik. En daarom wil ik het deze keer hebben over Jessica Care Moore en wat ze allemaal heeft gedaan op het gebied van spoken word, en niet op zijn minst ook voor de spoken word.

    Haar doorbraak bij het grote publiek kwam vooral toen ze, als eerste woordkunstenaar, vijf keer achter elkaar de talentenshow It’s Showtime at the Apollo, won. Om daarvan indruk te krijgen, zie haar performance in 1995. En daarna ging het rap. Ze won diverse poetry slams, kwam uit voor New York in de National Poetry Slam en verscheen in films, waaronder de speelfilm Slam, waarin spoken word een grote rol speelt.

    Ze zette een eigen uitgeverij op, Moore Black Press, en gaf naast haar eigen boeken ook werk uit van  spoken word artiesten Sharrif Simmons, Ras Baraka en Asha Bandele en van Danny Simmons, medeoprichter van Def Poetry Jam. Def Poetry Jam een spoken word televisieserie, waar Jessica zelf ook meerdere malen te gast was.

    Vanuit haar grote liefde voor poëzie en spoken word zijn vele projecten en samenwerkingen geboren. Ze stond op het podium met artiesten zoals Norah Jones, The Last Poets, Mos Def, Sonia Sanchez en Maya Angelou. Ze reisde af naar festivals en optredens over de hele wereld. Care Moore wierp zich op als activiste en zette haar werk in tegen onder andere de strijd tegen AIDS en racisme. Ze initieerde en nam deel aan meerdere projecten die zich inzetten voor geletterdheid onder de jeugd. Haar curriculum is nog veel langer dan dit, ik heb het nog helemaal niet gehad over de vele tijdschriften en bundels waar haar werk in is verschenen en de prijzen die ze mocht ontvangen maar wat zo mooi is aan haar verhaal is dat het blootlegt  wat allemaal mogelijk is, wat allemaal geboren kan worden uit de woordkunst, waar het je kan brengen. Het laat zien dat spoken word, dat schiereiland ergens tussen literatuur en podiumkunst, het gebied waar poëzie en performance elkaar ontmoeten, zo veel kanten op kan groeien, op zoveel manieren ingezet worden.

    Om af te sluiten met wat Chuck D, zanger van de hiphopformatie Public Enemy, zei over Jessica Care Moore:
    'Er zijn dichters, woordkunstenaars, rijmers en rappers in deze wereld maar Jessica Care Moore is een beweging op zich.’