Nieuws

<< Nieuws
  • Poetryslam, aflevering 5: Noureddine El Jalti

    Poetryslam, aflevering 5: Noureddine El Jalti

    Gepubliceerd: 7 augustus 2018

    Merlijn Huntjens interviewt tien poetryslammers over poetryslam. Noureddine El Jalti, de vijfde dichter uit de reeks, is nog geen jaar aan het slammen. Toch wist de Vlaming zich al te kwalificeren voor de halve finale van het NK Poetry Slam 2019.
    Fotograaf: Gust Peeters

    Denk je dat culturele afkomst ook van invloed is op datgene dat dichters of artiesten maken? Op welke manier? Hoe werkt dat bij jou dan?
    Dichters of artiesten zijn mensen die het leven observeren en het op een bepaalde manier kunnen neerleggen. Mijn afkomst is inderdaad een meerwaarde. Extra bagage resulteert in een ander manier van kijken naar de wereld. Het is gewoon een feit dat mensen die anders zijn het vaak moeilijker hebben. Zulke mensen moeten hun frustraties kunnen uiten en niets is zo laagdrempelig als je gedachten neerschrijven.

    Daar waar Ozan Aydogan het heeft over het vieren van overeenkomsten door kunst de verschillen te laten overstijgen wil Arnoud Rigter het veel liever hebben over subjectiviteit en verschil. Kunst is volgens hem het spel van individualiteit, met universaliteit als gunstige bijwerking. Twee ideeën kortom, die lijnrecht tegenover elkaar lijken te staan. Wat gaat er door je heen als je dit zo leest?
    Kunst is op een individuele manier verwijzen naar het universele. Wij zijn mensen. We verschillen van elkaar in heel veel zaken maar niet op vlak van gevoelens. We voelen allemaal hetzelfde. Angst en haat zijn bijvoorbeeld twee emoties die nauw met elkaar verbonden zijn. Waarom we voelen kan variëren van persoon tot persoon maar wat we voelen niet. Daarom zijn mijn onderwerpen vaak pijnlijk maar eerlijk.

    Zie je nog verschil tussen de Nederlandse slamscene en bijvoorbeeld de Vlaamse scene?
    De Vlaamse slamscene is natuurlijk jonger dan de Nederlandse slamscene. Maar Vlaanderen is dankzij pioniers zoals Yannick Moyson en andere Vlaamse organisatoren een inhaalbeweging aan het maken. Ik zie geen grote verschillen behalve dat de Artiesten in de Nederlandse top soms technischer zijn omdat ze ook meer toegang hebben tot workshops en meer toegang hebben tot een breder aanbod aan open podia. Vlaanderen beschikt over enorm veel talent. Je ziet ook meer en meer Vlaamse artiesten optreden in Nederland dus niemand kan meer negeren dat Vlamingen extreem getalenteerd zijn. Ik heb een heel klein vermoeden dat bepaalde Vlaamse artiesten binnen vijf jaar de Vlaamse en Nederlandse scene zullen domineren.

    Ik weet toevallig dat je een roerig verleden achter de rug hebt. Op wat voor een manier beïnvloedt dat jouw schrijfwerk en performance?
    Wie leeft maakt fouten. Mijn schrijfwerk dient twee doelen namelijk het verwerken van mijn eigen emoties en het helpen van mijn publiek. Het wegschrijven van je pijn helpt je om je ervaringen te bekijken als gebeurtenissen in plaats van een onderdeel van je identiteit. Ik denk dat heel veel mensen rondlopen met verdriet en woede die ze niet weg kunnen duwen omdat ze denken te zijn wat ze voelen. Ik heb leren accepteren dat het leven geluk en verdriet met zich meebrengt en dat het ok is om verdriet te hebben maar dat je, je daar niet aan moet blijven vastklampen. Dat is ook iets dat vaak verwerk wordt in mijn teksten. Mijn tweede doel is om mijn publiek te helpen met het begrijpen en verwerken van hun problemen. Ik wil dat ze weten dat ze niet alleen zijn en dat het goed is om over je emoties te praten. Dus het horen van je innerlijke gedachten kan je stimuleren om erover te praten.



    GEDICHT

    Zij minderwaardig in hun culturele belevenis, een creatie van door, voor, van, voorvaderen, loyaliteit aan bloed boven rechtvaardigheid maakt even slecht.
    Slechter is beter in inactief zijn in actie, actief in passief, ogen sluiten doen lafaards omdat ze niets anders zien.
    Je staart en vraagt wat je kan doen zij zegt: ‘ik doe het zelf, het zijn kinderen die vragen zwakke mannen die klagen en de echte werken mee om het te laten verdwijnen, echte vrouwen baren echte mannen’. Nu vraagt zij zichzelf af hoe jij je moeder in de ogen durft aan te kijken.

    Dus je sluit ze beiden, gemakkelijk, het pad van lafheid is overbevolkt dus je laat je leiden door de stroom. Wie je bent als individu vraag je niet, waarom weet je niet, het gaat jaren zo Wat maakt een man? Wie?
    Een vaag omschreven definitie verder verwijderd van de waarheid dan een kopie van een kopie van een kopie en zo werden er miljarden geprint, miljarden verblindt door het licht dat alleen voor hen schijnt, zo lijkt het.
    Eren de moeders die hen groot hebben gebracht maar houden hun zusters klein.