Nieuws

<< Nieuws
  • Spoken word-dichter van juni: Gino van Weenen

    Spoken word-dichter van juni: Gino van Weenen

    Gepubliceerd: 1 juni 2018
    Wat is spoken word en wie zijn die spoken word-dichters nu eigenlijk die zo hard aan de weg timmeren? De koningin van de spoken word, Babs Gons, introduceert tien dichters. Deze maand: Gino van Weenen.

    Wat kan je allemaal zeggen over Gino van Weenen? Dat hij schrijft, en veel ook. Hij schrijft als dichter en als columnist, hij schrijft over mensen, hij schrijft over kunst. Hij schrijft over wat er gaande is in de stad. De stad die hij goed kent, als geen ander weet hij waar de bijzondere kunstminnende plekken van de stad zich bevinden. Die stad is Rotterdam, waar Gino een thuis van heeft gemaakt. Die kennis verwerkte hij in Rotterdam Indie Travel Guide, een app zodat iedereen die bijzondere plekken kan ontdekken.  

    De liefde voor het woord begon met een korte carrière als acteur, waarna hij in de poetry slam wereld dook en zich daar ontwikkelde als een graag geziene en gehoorde performer. Later sloot hij zich aan bij de Poetry Circle 010, en werkte  voor een hele rits organisaties waaronder Bibliotheek Aanzet en Jong RRKC.

    Gino haalt zijn noodzaak om te schrijven uit de behoefte om het leven te duiden. Hij houdt zich regelmatig op met zijn Ipad aan een kade of een groot plein. En er is nog heel veel meer te vertellen over Gino van Weenen, bijvoorbeeld over dat hij op talloze plekken heeft gestaan, van festivals tot aan musea maar veel leuker is het om deze introductie te eindigen met de vraag: waar kan ik Gino van Weenen binnenkort zien optreden? Want dat wil je, hem een keer zien en horen optreden!



    BLUESY TUESDAYS

    Ik zit hier voor jou en alle andere
    mensen die vandaag moeten huilen,
    voor de teerbeminde zielen, voor de
    straatkrantverkoper met te veel kranten
    en de natgeregende pizzakoerier, voor iedereen
    die je een sorry wil geven maar het ook laten kunt

    Samen vegen wij keer op keer onze ogen droog
    kijken onze binnenzak na, of er nog een klein beetje
    meer leed in zit dat wij kunnen weggeven aan
    de muzikanten die daar noten van snijden,
    die nog eenmaal de pijn verpakken in drie dagen
    eenzaam op de bank of de lege zakken chips eronder

    Hier heb je een schouder, een arm of mijn borst
    om op te janken, te slaan of tegen te gillen,
    ik ben nogmaals de muur waarop je
    je eerste liefdesverklaring mag schrijven met krijt
    of tegen te schreeuwen dat je er niet meer tegen kunt,
    hoe ik naar je staar terwijl ik niets zeg,
    terwijl mijn ogen je duizend dingen vertellen

    Dus laat dit mijn musical zijn waarin jij speelt,
    laat dit een film zijn die je nog duizend keer wil
    zien omdat niets anders dat gevoel kan zijn,
    laat je leven deze schilderijen zijn die ik je stuk
    voor stuk zal tonen als de verf droog is, wij moeten
    musea plunderen en muziekzalen afbreken
    om te laten merken dat er liefde is

    Laat dit een dinsdag zijn waarop ik jou een blues
    gaf die de regen deed stoppen,
    die dromen kleurt en je kussen vult, slaap zacht